ล่องเรือชมแม่น้ำหวงผู่ยามค่ำ (ท่าเรือสือลิ่วผู่ - Shiliupu Wharf)
浦江游览 · 十六铺码头
เดอะบันด์ฝั่งหนึ่ง ลู่เจียจุ่ยอีกฝั่ง เปิดไฟทั้งคู่ มองจากบนน้ำ
⚠ ไปถึงก่อน 40 นาที พกหนังสือเดินทาง
- เวลาเปิด-ปิด
- รอบกลางคืนโดยทั่วไปประมาณ 18:00–21:00 (ต่างกันตามผู้ให้บริการและวันที่)
- ตั๋ว
- เรือชมวิวมาตรฐานราว ¥100–150 ต่อคน (ต่างกันตามผู้ขายและเรือ) ทัวร์พร้อมไกด์แพงกว่า จองบน Klook หรือ Trip.com แล้วแลกเป็นตั๋วกระดาษที่หน้างาน ต้องใช้หนังสือเดินทาง
- ที่อยู่
- ท่าเรือท่องเที่ยวสือลิ่วผู่ โซน 2 เลขที่ 551 ถนนจงซานตะวันออกสอง (East Zhongshan No. 2 Road) เขตหวงผู่ (จุดรับและประตูต่างกันตามตั๋ว)
เรือชมวิวออกจากท่าสือลิ่วผู่ที่ปลายด้านใต้ของเดอะบันด์ ล่องขึ้นต้นน้ำแล้วกลับลำ ฝั่งหนึ่งตลิ่งหินของเดอะบันด์เรืองเป็นสีทอง อีกฝั่งหอไข่มุกและเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์เปลี่ยนสีไปเรื่อยๆ หนึ่งรอบมักใช้เวลาราว 50 นาที และดาดฟ้าชั้นบนที่โล่งคือที่ที่ต้องไป คนเลยวิ่งไปที่บันไดทันทีที่ขึ้นเรือ ลมแม่น้ำแรงกว่าที่คิด รีวิวแล้วรีวิวเล่าบอกให้พกแจ็กเก็ตบางๆ แม้หน้าร้อน
การเดินทางไป
- สถานีสวนหยวี่หยวน (สาย 10, 14) เดิน 10–15 นาที
- เวลาที่ใช้: ประมาณ 1.5 ชั่วโมงรวมการขึ้นเรือ
ก่อนเดินทาง
- รอบ 20:00 มืดพอในทุกฤดู ถ้าอยากได้พระอาทิตย์ตกด้วยให้เลือกรอบ 19:00
- จุดรับตั๋วกับประตูขึ้นเรืออาจเป็นคนละที่ ให้เช็กวอเชอร์และ Amap
- ตั๋วหลายแบบให้เด็กต่ำกว่า 130 ซม. ขึ้นฟรี แต่ต้องลงทะเบียนตอนจองเท่านั้น
- ช่วงที่ดีที่สุด: รอบ 20:00
ชอบ
- เห็นสองสกายไลน์พร้อมกันจากกลางแม่น้ำ
- ดาดฟ้าชั้นบนที่โล่งมองเห็นชัดทุกทิศ
- เรือกลับลำ จึงผ่านใกล้ทั้งสองฝั่ง
ไม่ค่อยดี
- การตรวจความปลอดภัยและคิวขึ้นเรือยาว
- ชั้นล่างที่อยู่ในตัวเรือ แสงสะท้อนกระจกทำให้ถ่ายรูปเสีย
ใกล้ ล่องเรือชมแม่น้ำหวงผู่ยามค่ำ (ท่าเรือสือลิ่วผู่ - Shiliupu Wharf)
- สวนอวี้หยวน (Yu Garden) — สวนสมัยหมิงที่รวมบ่อน้ำ เขามอ และกำแพงมังกรไว้ในที่ดินผืนเดียว
- ลู่ปั๋วหลาง (Lu Bo Lang) (สวนอวี้หยวน) — ติ่มซำเซี่ยงไฮ้และหมูแดงตุ๋นซีอิ๊ว ในศาลาแดงเหนือสระสะพานเก้าโค้ง
- เรือเฟอร์รีสาธารณะแม่น้ำหวงผู่ (Huangpu River Public Ferry) — เรือผู้โดยสาร ¥2 สิบนาทีกลางแม่น้ำ ชมสกายไลน์ทั้งสองฝั่ง
- ร้านถังถวนหนิงโป (Ningbo Tangtuan Shop) (สวนอวี้หยวน) — ถังหยวนงาดำ ทำในตลาดสวนอวี้หยวนมาตั้งแต่ปี 1945
- หนานเสียงเสี่ยวหลงเปา (สวนอวี้หยวน) — เสี่ยวหลงเปาตั้งแต่ปี 1900 กับซาลาเปายักษ์ที่ดูดน้ำซุปผ่านหลอด