ข้อมูลท่องเที่ยวโอกินาวา

ก้าวออกจากสนามบินนาฮะ สิ่งแรกที่สัมผัสได้คืออากาศ แม้ในเดือนตุลาคมก็ยัง 28°C ลมทะเลชื้น ๆ พัดผ่านต้นปาล์ม และครอบครัวที่มีเด็กเล็กก็ต่อคิวรอรถรับส่งไปรับรถเช่าแล้ว โมโนเรลพาเข้าเมืองในเวลาราวสิบห้านาที บนถนนโคคุไซโดริ เสียงซันชินลอยออกมาจากร้านของที่ระลึก และชั้นบนของตลาดปลา ปลาที่เลือกไว้ชั้นล่างจะกลับมาเป็นปลาทอด

หน้าตาที่แท้จริงของเกาะอยู่ไกลขึ้นไปทางเหนือ ขับไปตามทางหลวงหมายเลข 58 จะผ่านชิงช้าสวรรค์ของอเมริกันวิลเลจที่ชาตัน แล้วถึงชายฝั่งออนนะ ที่ซึ่งรีสอร์ตเรียงต่อกันไปตามอ่าวที่ขอบด้วยปะการัง ยืนบนหน้าผาที่แหลมมันซะโม เหนือโขดหินรูปคล้ายงวงช้าง ขับต่อไปอีกชั่วโมง ฉลามวาฬก็แหวกว่ายผ่านตู้ปลายักษ์ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำโอกินาวะชูราอุมิบนคาบสมุทรโมโตบุ เกาะนี้มีโมโนเรลสายเดียว นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จึงเช่ารถ

นั่งเครื่องบินจากไทเป เซี่ยงไฮ้ หรือฮ่องกงแค่ไม่นาน และจากโตเกียวไม่ถึงสามชั่วโมง ทุกอย่างช้ากว่าญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ไปหนึ่งจังหวะ หยดโคเรกูสุ ซึ่งเป็นพริกแช่ในอาวาโมริ ลงในชามโซบะโอกินาวาสักสองสามหยด แล้วจบวันด้วยเบียร์ Orion หนึ่งกระป๋อง มองพระอาทิตย์จมลงทะเลจีนตะวันออก

สนามบินนาฮะ (OKA)