ข้อมูลท่องเที่ยวลาสเวกัส

ตอน 21:00 น. ราวกั้นหน้าทะเลสาบเบลลาจิโอแน่นขนัด เมื่อเสียงเพลงเริ่ม ไอพ่นน้ำหลายร้อยสายพุ่งขึ้นสูงเท่าชั้นสามของโรงแรมและเต้นตามจังหวะ ขณะที่ฝั่งตรงข้ามถนนมีหอไอเฟลครึ่งขนาดระยิบระยับ ทุกครั้งที่ประตูคาสิโนเปิด ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศและเสียงกริ่งของตู้สล็อตก็ทะลักออกมาพร้อมกัน ก้าวออกไปตอนเที่ยงวันก็จะนึกขึ้นได้ว่าอยู่กลางทะเลทราย บ่ายเดือนกรกฎาคมเฉลี่ย 40°C

ตลอดแนวถนนลาสเวกัสบูเลอวาร์ดราว 6 กม. ช่วงที่ทุกคนเรียกว่าเดอะสตริป โรงแรมต่างๆ เลียนแบบพีระมิด คลองเวนิส เส้นขอบฟ้านิวยอร์ก และวิหารโรมัน บนแผนที่ดูอยู่ติดกัน แต่แต่ละแห่งใหญ่เท่าย่านหนึ่ง การเดินจึงใช้เวลานานกว่าที่คิดมาก ทางเหนือสุดในดาวน์ทาวน์ มีหลังคา LED คลุมถนนเฟรมอนต์ ถนนคาสิโนที่มีมาตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1900 และทุกคืนเพดานทั้งผืนกลายเป็นจอฉายเพลง ทางตะวันออก ฮอลล์คอนเสิร์ต Sphere ส่องสว่างทั้งผิวเป็นลูกตายักษ์หรือโลก

อาหารที่นี่สุดขั้ว คุณกองขาปูที่บุฟเฟต์ซึ่งเคาน์เตอร์ยาวหลายสิบเมตร กินมื้อเย็นที่สเต๊กเฮาส์ที่มีชื่อเชฟดังเหนือประตู แล้วไปต่อคิวที่แผงทาโก้ตอนตีสอง (02:00 น.) แผนคลาสสิกคือสองวันบนเดอะสตริป และอีกหนึ่งวันออกไปแกรนด์แคนยอนหรือเขื่อนฮูเวอร์

สนามบินนานาชาติแฮร์รี รีด (LAS)