ข้อมูลท่องเที่ยวเกาสง (Kaohsiung)

ห้าโมงครึ่งที่ท่าเรือกู่ซาน เรือข้ามฟากไปฉีจินเต็มไปด้วยสกูตเตอร์ก่อนอย่างอื่น ผู้คนเบียดแทรกอยู่ระหว่างรถ ห้านาทีต่อมาก็ถึงฝั่งตรงข้าม กลิ่นหมึกย่างโชยมาทันทีที่ก้าวลงจากเรือ หน้าร้านอาหารทะเลมีปลาและกุ้งของวันวางอยู่บนน้ำแข็ง ชี้ตัวที่อยากกิน ร้านก็ผัดหรือทอดให้ตรงนั้นเลย ตอนพระอาทิตย์ตก ให้นั่งเรือกลับแล้วปีนขึ้นไปที่ระเบียงของสถานกงสุลอังกฤษเก่าเหนือซื่อจื่อวาน เรือสินค้าลำใหญ่ค่อยๆ ลอดออกทางปากอ่าว ขณะที่ทะเลเปลี่ยนเป็นสีส้ม

เมืองนี้มีถนนกว้างกว่าและท้องฟ้ากว้างกว่าไทเป ที่ท่าเรือ Pier-2 โกดังเก่าริมท่าเรือกลายเป็นนิทรรศการและร้านดีไซน์ ส่วนรถไฟฟ้ารางเบาแล่นผ่านรางที่ปูด้วยหญ้า ตกเย็นให้เดินตามแสงไฟริมแม่น้ำแห่งความรัก แวะที่ชั้นใต้ดินของสถานีฟอร์โมซาบูเลอวาร์ดเพื่อแหงนมองโดมแห่งแสง (Dome of Light) กระจกสีผืนมหึมา แล้วขึ้นไปข้างบนเพื่อไปตลาดกลางคืนลิ่วเหอ ดื่มนมมะละกอสักแก้ว

นั่งรถไฟความเร็วสูงจากไทเปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง จุดเด่นจริงๆ คือฤดูหนาว เดือนมกราคมอุณหภูมิสูงสุดราว 24°C ฝนตกแค่สามสี่วันต่อเดือน จึงเดินริมแม่น้ำด้วยเสื้อยืดได้ ขณะที่ซีกโลกเหนือส่วนใหญ่หนาวเหน็บ ส่วนอีกด้านคือเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคมซึ่งเป็นหน้าฝน ฝนอาจตกถึง 400–500 มม. ในหนึ่งเดือน

ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสง (Kaohsiung International Airport) (KHH)